† Roro 13 jaar!

De ganzeveer ter hand genomen om een zeer gewenste, prachtige dag te schetsen…

De 13-de verjaardag van mijn lieveling Nayreau !!!
Ik streel je lieve hoofd en je doet een oog open. Dat lieve oog kijkt me aan, altijd met die glimlach op je dierbare, zo vertrouwde gezicht, net als de immer aanwezige hartverwarmende kwispel in je staart. Terwijl ik zo naar je kijk gaan er zoveel herinneringen door me heen….
Onder mijn strelende handen voel ik de mij zo bekende wangetjes, je schouders, je nek .. mijn gedachten nemen de vrije loop. Nu wat strakker in het vel, her en der wat peziger en een vetlaagje op andere plaatsen. Mijn vingers voelen nog dat op de groei gemaakte losse babyjasje met al die plooitjes en boterzachte puppyhaartjes van weleer. Van die lekkere lompe pootjes zonder eelt en flappers van oren, alles nog buiten proportie en volledig niet in verhouding. We zijn nu in een heel andere fase in het leven aanbeland, maar alles is nog zo herkenbaar en vertrouwd.

Ik kijk naar je mijn schat en realiseer me hoe lang het alweer geleden is dat ik je als baby met jouw broer Nosquon mee naar huis nam, 9 weekjes jong. Wat hebben we veel meegemaakt in al die jaren. We hebben samen afscheid moeten nemen van onze onvergetelijke en jouw mentor Arthur, van je gigantische evenbeeld Morvanoff en van je innig geliefde broer Nosquon.

Ik wens ons een mooie zomer, maar zo tropisch als dertien jaar geleden, daar doe ik je nu geen plezier meer mee. Het was dertien jaar geleden een hittegolf toen jouw moeder Damayanti, ging bevallen, de weken die volgden waren al net zo warm.
Je werd geboren om 16.05 en je broer Nosquon, kameraad en huisgenoot, kwam 16 minuten later ter wereld. Je broers, je zussen, wat waren ze me lief, het was een groot geschenk om al die blauwe hummeltjes tevreden bij hun mamma te zien liggen drinken.

Jullie ontwikkelden je van baby’tje tot peutertje, de oogjes gingen open, mijn lieve boefjes begonnen te lopen, aanvankelijk waggelend, met vallen en opstaan, de ontdekkingsreis in het leven begon tot de randen van de bevallingskamer, toen naar de tuin, heerlijk in het zonnetje en het blikveld verruimde zich steeds meer en meer. Moeder Damayanti werd gaandeweg verlost van de doorkomende en steeds scherper wordende tandjes en er kwamen bakken met uitstekend, smakelijk voedsel waarin jullie onbesuisd je snoetje staken. De schijngevechten c.q. partijtjes “vrij worstelen” tussen de broers en zusjes waren zonder uitzondering goedaardig en bijzonder koddig om te zien, de prille voorbereiding op een volwassen leven nam al een aanvang; het was verrukkelijk om dit van week tot week mee te maken en een voorrecht om er getuige van te hebben mogen zijn.

Alhoewel ik me had voorgenomen om niet overstag te gaan.. werd ik spoorslags, tot over de oren verliefd op het onafscheidelijke duo in het nest, de broertjes Nosquon & Nayreau!
Ik vergeet nooit het moment dat ik met jullie tweeën thuis kwam. Ik zette jullie beiden blauwe hummels voorzichtig uit de auto (eigen terrein, dus helemaal veilig); het verbaasde gezicht van Morvanoff was kostelijk om te zien en “opa” Arthur was meteen heel enthousiast en beschermend.Vooral mijn bejaarde kanjer “King” Arthur trok altijd met jullie beiden op, zo ontroerend om de bejaarde baas iedere dag tussen die twee opgroeiende pubers te zien kuieren! Jullie waren harmonieus samen en onafscheidelijk van elkaar en van mij.
Hoe vaak zal je al niet op onze wandelingen, met mijn hand op jouw nek, in jouw eigen voetspoor zijn getreden. Spurten en sprinten is er niet echt meer bij en de pasjes worden wat korter van tred, alsof je jouw puppy voetsporen weer op gaat pakken.

Ik zie je reactie weer voor me, zo’n vijf weken terug, toen ik met een enorme ligzak voor jou kwam aanzetten, je reageerde net zo enthousiast en onderzoekend als een jonge hond. Nieuwsgierig snuffen, het gevaarte opkloppen met je neus, voet erop, nog een voet erbij, vermakelijk en geweldig om te zien. Als ik jullie maaltijden sta te bereiden lig je er genoeglijk op in de keuken, je blik op allert om niets te missen, vooral niet de stukken kip of vlees die zomaar je mond in komen vliegen..

Hoe druk ik het ook mag hebben, jullie zijn, maar vooral jij bent altijd in een plekje van mijn geest aanwezig, wat ben ik dankbaar en bevoorrecht dat ik jou nog steeds naast me weet!
In de zekerheid van wederzijdse liefde en respect: Dertien jaar, het is ongelofelijk, het lijkt een zucht.. en tegelijkertijd een eeuwigheid, Je bent mijn alles.

Van harte mijn lieve jongen met je dertiende verjaardag!!!
We maken er een bijzondere dag van, zoals iedere dag met jou bijzonder is, want vieren doen wij eigenlijk iedere dag dat wij elkaars leven delen.
Ik hou van je. Zielsveel.

Dikke verjaarskus van jouw mensenmam en kameraad door dik en dun,
Frances

Comments are closed.